مختارنامه - باب بیست و یکم: در کار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شمارهٔ ۲۱
عطار
هر دل که زحکم رفته فرسوده شود
افسوس که فرسودهٔ بیهوده شود
زیرا که هر آنچه بودنی خواهد بود
گر جهد کنی ور نکنی بوده شود