مختارنامه - باب نوزدهم: در ترک تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۱۷
عطار
شایستهٔ آن کمال مینتوان شد
مستطمع هر محال مینتوان شد
گر هر دو جهان کرامت ما گیرد
گو گیر که در جوال مینتوان شد