مختارنامه - باب نوزدهم: در ترک تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۱۶
عطار
آن را که بخود بر سر یک موی سر است
مجهولی او مفرحی معتبر است
کم شو تو که تا ماندهای یک سر موی
پیری طلبیدنت خطر در خطر است