مختارنامه - باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم
شمارهٔ ۱۷
عطار
هر دل که نه در زمانه روز افزون شد
نتوان گفتن که حال آن دل چون شد
بس عقل، که بی پرورش دایهٔ فکر
طفل آمد و طفل از جهان بیرون شد