مختارنامه - باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی که تعلّق به
شمارهٔ ۲۶
عطار
در قلزم عشق تو که دیار نماند
تا غرقه شوم ز خود بسی کار نماند
بس زیر و زبر که آمدم تا آخر
ناچیز چنان شدم که آثار نماند