مختارنامه - باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی که تعلّق به
شمارهٔ ۷
عطار
چون می بتوان به پادشاهی مردن
افسوس بود بدین تباهی مردن
عالم همه پرمایدهٔ انعام است
تو گرسنه و تشنه بخواهی مردن