مختارنامه - باب دهم: در معانی مختلف که تعلّق به روح دارد
شمارهٔ ۴۱
عطار
مرگ است خلاص عالم فانی را
درهم چه کشی ز مرگ پیشانی را
گر مزبلهٔ تن تو را مرگ رسید
با مرگ چکار جان تو با جانی را