مختارنامه - باب دهم: در معانی مختلف که تعلّق به روح دارد
شمارهٔ ۱۳
عطار
ای آن که به قدر برتر از افلاکی
میپنداری کانچه تویی از خاکی
در خویش غلط مکن بیندیش و بدانک
ذاتی عجبی و جوهری بس پاکی