مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۱۰۵
عطار
کو دل که بلای روزگار تو کشد
کو جان که عقوبت شمار تو کشد
من ننگ زنان مستحاضه شدهام
کو گردن امردان که بار تو کشد