مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۷۶
عطار
گر فضل تو عقل را یقین مینشود
زانست که تیز چشم دین مینشود
گر جملهٔ خلق را بیامرزی تو
دانم که ترا هیچ درین مینشود