مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۷۳
عطار
چون مونس من ز عالم اندوه تو بود
شادی دلم به هر غم اندوه تو بود
درد دل اندوهگنم در همه عمر
گر بود مفرحی، هم اندوه تو بود