مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۴۲
عطار
ای شمهٔ لطف تو بهشت افروزی
دوزخ ز تف آتش قهرت سوزی
گرنامهٔ درد تو فرو باید خواند
پنجاه هزار ساله دارم روزی