مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۱۰
عطار
ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده
وز شوق تو سرگشته، چو سیماب، شده
هر دم ز تو صد هزار دل خون گشته
دل کیست که صد هزار جان، آب شده