مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۷
عطار
عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
در وصف تو، عجز، برترین پایهٔ اوست
هر ذره که یک لحظه هوای تو گزید
حقا که صد آفتاب در سایهٔ اوست