مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۵
عطار
جان، محو شد و به هیچ رویت نشناخت
دل خون شد و قدر خاک کویت نشناخت
ای از سر موئی دو جهان کرده پدید!
کس در دو جهان یک سر مویت نشناخت