آی واژه - عطار - دیوان اشعار

عشق تو به سینه تاختن برد وآرام و قرار من ز من برد

تن چند زنم که چشم مستت جانی که نداشتم ز تن برد

صد گونه قرار از دل من زلفت به طلسم پرشکن برد

عشق تو نمود دستبردی مردی و زنی ز مرد و زن برد

با چشم تو عقل خویشتن را بی خویشتنی ز خویشتن برد

عیسی لب روح بخش تو دید در حال خرش شد و رسن برد

خضر آب حیات کی توانست بی یاد لب تو در دهن برد

جمشید کجا جهان نمایی بی عکس رخت به جام ظن برد

سیمرغ ز بیم دام زلفت بگریخت و به قاف تاختن برد

گفتند بتان که چهرهٔ ما قدر گل و رونق سمن برد

درتافت ستارهٔ رخ تو وآب همه از چه ذقن برد

عطار چو شرح آن ذقن داد گوی از همه کس بدین سخن برد

دیوان اشعار - غزلیات