آی واژه - عطار - بلبل نامه - فرستادن سلیمان(ع) باز را باحضار بلبل ومراعات او ازتشویش

ز مرغان چون سلیمان قصه بشنید بتندید و ببالید و بجوشید

یکی از خشم آتش را برافروخت گهی بر آب و آتش را فرو سوخت

همان دم باز را فرمود هان زود برو چون آتش و باز آی چون دود

به بین خود تا چه مرغ است آنکه مرغان ز دست او همی دارند افغان

ز دانش بهره دارد یا ندارد چو شیران زهره دارد یا ندارد

چرا آرد به بین نفرت ز کثرت که داد او را بگو منشور وحدت

نمی گردد دمی خالی ز غوغا نمی بندد کمر در خدمت ما

چرا از خدمت ما مستمند است وزین دوری گزیدن دردمند است

مگر دیوانه و مستست و بی خود که دائم غافلست از نیک و از بد

به تن زار و نزارش می نمایند به هر گلزار زارش می نمایند

ز استغناء او بسیار گفتند همه مرغان ز عشقش درشگفتند

چو نزدیکش رسی میکن تبسم مبادا کو بمیرد از توهم

مگو سختش بنه انگشت بر لب نگه می دارش از منقار و مخلب