استقصا
معنی
(اسم مصدر) [عربی: استقصاء] [قدیمی]
[esteqsā]
۱. کوشش، تفحص، و تحقیق کردن در امری.
۲. کوشش تمام کردن در مسئلهای و به نهایت آن رسیدن؛ بررسی دقیق کردن و امری را به آخر رساندن.
هممعنا / پادمعنا
- پیجویی، تتبع، تفحص، جستار
جست و جوی دقیق
استقصا
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی: استقصاء] [قدیمی]
[esteqsā]
۱. کوشش، تفحص، و تحقیق کردن در امری.
۲. کوشش تمام کردن در مسئلهای و به نهایت آن رسیدن؛ بررسی دقیق کردن و امری را به آخر رساندن.
[esteqsā]
۱. کوشش، تفحص، و تحقیق کردن در امری.
۲. کوشش تمام کردن در مسئلهای و به نهایت آن رسیدن؛ بررسی دقیق کردن و امری را به آخر رساندن.
استقصا
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِقصا/
اسم مصدر:
استقصا قدیم
1. تلاش کردن برای پی بردن به حقیقت امری؛ تحقیق و جستجوی کامل کردن.
2. با دقت محلسبه کردن. واژههای مشتق شده: (استقصا کردن)
فرهنگ بزرگ سخن
عربی
آوایش:
/اِستِقصا/
اسم مصدر:
استقصا قدیم
1. تلاش کردن برای پی بردن به حقیقت امری؛ تحقیق و جستجوی کامل کردن.
2. با دقت محلسبه کردن. واژههای مشتق شده: (استقصا کردن)
فرهنگ بزرگ سخن