آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.)تفسیر خواستن. ۲- پرسیدن. ۳- (اِ مص.) پرسش. ۴- جستجو، تفحص.

(اِ تِ) [ ع. ]

۱- (مص م.)تفسیر خواستن.

۲- پرسیدن.

۳- (اِ مص.) پرسش.

۴- جستجو، تفحص.

(اسم مصدر) [عربی]
[estefsār]
۱. توضیح و تفسیر خواستن؛ جویا شدن؛ پرسیدن.
۲. (اسم) پرسش؛ سؤال.

[اِ تِ] (ع مص) بیان کردن خواستن. (منتهی الارب). تفسیر کردن خواستن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). اظهار خواستن. (غیاث). طلب ابانت. || پرسیدن. (غیاث). پژوهش. || پرسش. سؤال. اقتراح. الاستفسار لغهً طلب الفسر. و عند اهل المناظره طلب بیان معنی اللفظ. و انما یسمع اذا کان فی اللفظ اجمال او غرابه. و الا فهو تعنت مفوت لفائده المناظره اذ یأتی فی کلما یفسر به لفظ و یتسلسل. هکذا فی العضدی فی بیان الاعتراضات. (کشاف اصطلاحات الفنون).
-استفسار کردن؛ پرسیدن. مسئلت کردن. استخبار.

استفسار[ع - مص - م] (ئیستیفسار - istifsar)پرسین و تەفسیر خوازی.

استفسار
(ع/مص‌م)بیرخوازی، پرسوجۆ، چنه‌پەرسەی، لێپرسی،

جستار , سوال

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِفسار/
اسم مصدر:
استفسار
1. پرسیدن، جویا شدن. تفسیر خواستن.
2. مجاز: سؤال، پرسش. جستجو، تفحص. واژه‌های مشتق شده: (استفساریه)، (استفسار کردن)

انگلیسی: (query)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین