آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- مهربانی خواستن. ۲- دل به دست آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)

۱- مهربانی خواستن.

۲- دل به دست آوردن.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estetāf] به‌دست آوردن دل کسی؛ مهربان شدن؛ دلجویی.

[اِ تِ] (ع مص) مهربان گشتن خواستن. (منتهی الارب). مهربانی خواستن. (غیاث). مهربانی کردن خواستن. (تاج المصادر بیهقی). || مهربان کردن. (زوزنی). || استمالت. دل بدست آوردن. (غیاث): سیف الدوله از این حالت واقف شد بر عقب او [نوح] برفت و در استعطاف جانب او و برائت ساحت خویش و تقریر صدق نیت در موالات و مطاوعت مبالغه نمود. (ترجمهء تاریخ یمینی صص 138 - 139). شطری از ایناس وحشت و ازالت عارضهء ریبت و نبذی از استمالت و استعطاف ایراد کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 342). و از سلطان عذرها خواست و استعطاف جانب او کرد. (جهانگشای جوینی).
-استعطاف کردن؛ طلب مهربانی کردن.
- || دل بدست آوردن.
-کلمهء استعطاف؛ کلمه ای که دال بر مهربانی خواستن و عطف توجه باشد: قعدک الله؛ کلمهء استعطاف است نه قسم، بدان جهت که جواب ندارد و معنی آن سئلت الله حفظک باشد. (منتهی الارب).

استعطاف[ع - مص - م] (ئیستیئتاف - isti’taf)داوای میهرەبانی، میهر خوازی، سۆزخوازی.

استعطاف
(ع/مص‌م)
بەدەستهێنانی‌‌دڵ، داوای‌‌بەزەیی‌‌کرد، دڵ‌‌وەدەست هێنان، مێهره‌بانیخواستن، 2 ~ مەربانی‌‌کردن: ئەڤین‌دەربڕین، ئەوین‌دەربڕین، بەزەیی پێداهاتن، بەزەیی‌نواندن، جگەرسۆزی‌کردن، جەرگسۆزی کردن، خۆشەویستی‌نواندن، خەمخۆریکردن، دڵداریکردن، دڵسۆزیکردن، دڵسۆژیکردن، دڵنەرمی‌ کردن، دلۆڤانیکردن، دەڤترکی‌کردن، سووکردن، غەمخۆریکردن، سەر پەرشتیکردن، محه‌‏ببه‌‏تکردن، محیببه‌‏ت‌کردن، محیبه‌‏ت‌کردن، مۆبه‌‏ت‌کردن، موحبه‌‏تکردن، مۆڤه‌‏تکردن، مەوبه‌‏تکردن، مێرەوانی‌کردن، مێریڤانیکردن، مێهره‌‏بانیکردن، مێهرەوانیکردن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستعطاف/
اسم مصدر:
استعطاف قدیم
1. دلجویی کردن، مهربانی کردن. مهربانی خواستن. دل بدست آوردن. (دلجویی)، مهربانی.
2. :در استعطاف جانب او ... مبالغت نمود. «(جرفادقانی)»

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین