استعطاف
معنی
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مهربانی خواستن.
۲- دل به دست آوردن.
جست و جوی دقیق
استعطاف
فرهنگ معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مهربانی خواستن.
۲- دل به دست آوردن.
۱- مهربانی خواستن.
۲- دل به دست آوردن.
استعطاف
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estetāf] بهدست آوردن دل کسی؛ مهربان شدن؛ دلجویی.
[estetāf] بهدست آوردن دل کسی؛ مهربان شدن؛ دلجویی.
استعطاف
فرهنگ دهخدا
[اِ تِ] (ع مص) مهربان گشتن خواستن. (منتهی الارب). مهربانی خواستن. (غیاث). مهربانی کردن خواستن. (تاج المصادر بیهقی). || مهربان کردن. (زوزنی). || استمالت. دل بدست آوردن. (غیاث): سیف الدوله از این حالت واقف شد بر عقب او [نوح] برفت و در استعطاف جانب او و برائت ساحت خویش و تقریر صدق نیت در موالات و مطاوعت مبالغه نمود. (ترجمهء تاریخ یمینی صص 138 - 139). شطری از ایناس وحشت و ازالت عارضهء ریبت و نبذی از استمالت و استعطاف ایراد کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 342). و از سلطان عذرها خواست و استعطاف جانب او کرد. (جهانگشای جوینی).
-استعطاف کردن؛ طلب مهربانی کردن.
- || دل بدست آوردن.
-کلمهء استعطاف؛ کلمه ای که دال بر مهربانی خواستن و عطف توجه باشد: قعدک الله؛ کلمهء استعطاف است نه قسم، بدان جهت که جواب ندارد و معنی آن سئلت الله حفظک باشد. (منتهی الارب).
-استعطاف کردن؛ طلب مهربانی کردن.
- || دل بدست آوردن.
-کلمهء استعطاف؛ کلمه ای که دال بر مهربانی خواستن و عطف توجه باشد: قعدک الله؛ کلمهء استعطاف است نه قسم، بدان جهت که جواب ندارد و معنی آن سئلت الله حفظک باشد. (منتهی الارب).
استعطاف
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
استعطاف[ع - مص - م] (ئیستیئتاف - isti’taf)داوای میهرەبانی، میهر خوازی، سۆزخوازی.
استعطاف
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
استعطاف
(ع/مصم)
بەدەستهێنانیدڵ، داوایبەزەییکرد، دڵوەدەست هێنان، مێهرهبانیخواستن، 2 ~ مەربانیکردن: ئەڤیندەربڕین، ئەویندەربڕین، بەزەیی پێداهاتن، بەزەیینواندن، جگەرسۆزیکردن، جەرگسۆزی کردن، خۆشەویستینواندن، خەمخۆریکردن، دڵداریکردن، دڵسۆزیکردن، دڵسۆژیکردن، دڵنەرمی کردن، دلۆڤانیکردن، دەڤترکیکردن، سووکردن، غەمخۆریکردن، سەر پەرشتیکردن، محهببهتکردن، محیببهتکردن، محیبهتکردن، مۆبهتکردن، موحبهتکردن، مۆڤهتکردن، مەوبهتکردن، مێرەوانیکردن، مێریڤانیکردن، مێهرهبانیکردن، مێهرەوانیکردن،
(ع/مصم)
بەدەستهێنانیدڵ، داوایبەزەییکرد، دڵوەدەست هێنان، مێهرهبانیخواستن، 2 ~ مەربانیکردن: ئەڤیندەربڕین، ئەویندەربڕین، بەزەیی پێداهاتن، بەزەیینواندن، جگەرسۆزیکردن، جەرگسۆزی کردن، خۆشەویستینواندن، خەمخۆریکردن، دڵداریکردن، دڵسۆزیکردن، دڵسۆژیکردن، دڵنەرمی کردن، دلۆڤانیکردن، دەڤترکیکردن، سووکردن، غەمخۆریکردن، سەر پەرشتیکردن، محهببهتکردن، محیببهتکردن، محیبهتکردن، مۆبهتکردن، موحبهتکردن، مۆڤهتکردن، مەوبهتکردن، مێرەوانیکردن، مێریڤانیکردن، مێهرهبانیکردن، مێهرەوانیکردن،
استعطاف
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستعطاف/
اسم مصدر:
استعطاف قدیم
1. دلجویی کردن، مهربانی کردن. مهربانی خواستن. دل بدست آوردن. (دلجویی)، مهربانی.
2. :در استعطاف جانب او ... مبالغت نمود. «(جرفادقانی)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اِستعطاف/
اسم مصدر:
استعطاف قدیم
1. دلجویی کردن، مهربانی کردن. مهربانی خواستن. دل بدست آوردن. (دلجویی)، مهربانی.
2. :در استعطاف جانب او ... مبالغت نمود. «(جرفادقانی)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین