آی واژه

(اِ تِ دَ) [ ع. ] (مص م.) نک استزاده.

(اِ تِ دَ) [ ع. ] (مص م.) نک استزاده.

(اسم مصدر) [عربی: استزادَة] [قدیمی]
[estezādat]
۱. زیاده‌خواهی؛ افزون‌طلبی.
۲. گله کردن؛ گله‌گزاری.
۳. دل‌آزردگی؛ رنجش.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اِستِزادَت/
اسم مصدر:
استزادت قدیم
1. گِله و شکایت. نک (استزاده).
2. آزردگی خاطر، رنجش. واژه‌های مشتق شده: (استزادت کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین