آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) پس گرفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) پس گرفتن.

(اسم مصدر) [عربی]
[esterdād]
۱. پس گرفتن.
۲. پس دادن.

بازگرداندن؛ واپسداد؛ پس گیری؛ بازپس گیری

[اِ تِ] (ع مص) طلب بازپس چیزی کردن. داده را واپس خواستن. (غیاث). رد کردن خواستن. وادادن خواستن. (زوزنی). پس گرفتن:
ابداً یَسْتَرِدُّ ما وهب الدهر.
-استرداد کردن؛ رد کردن خواستن. داده را واپس خواستن.
|| بازگردانیدن خواستن. (منتهی الارب). بازگشت خواستن.

استرداد[ع - مص - م] (ئیستیرداد - istirdad)وەرگتنەوە.

استرداد
(ع/مص‌م)ئەوەدەی، دانەوە، داواکردنەوە، دایوە، ڕادەست کردنەوە، ڕەدەو کردن، گێڕانەوە، لێسەندنەوە، لێ وەرگرتنەوە، وەرگرتنەوە، وێدانەوە،

[عمومی] Drawback
بازگرداندن عوارض گمرکی کالاهای وارداتی، درصورتی‏که این کالاها مجدداً صادر شوند

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِر/داد/
اسم مصدر:
استرداد
1. بازپس دادن، بازگرداندن.
2. بازپس گرفتن، دوباره بدست آوردن. واژه‌های مشتق شده: (استرداد کردن)

انگلیسی: (retraction)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

استرداد عبارت است از عمل باز پس دادن بزهکار یا متهم به جرم توسط یک دولت به دولت دیگری که شخص متهم به بزهکاری در قلمرو آن است. از آنجا که در این مورد هیچ قانون بین‌المللی‌ای وجود ندارد، دولت‌ها قراردادهای بسیار در این باب با یکدیگر بسته‌اند و موارد استرداد را معین کرده‌اند. در این قراردادها پیش‌بینی می‌شود که متهمان یا محکومان، به‌جز بزهکاران سیاسی، باز پس داده می‌شوند. بزهکاران سیاسی، بر طبق قوانین بین‌المللی، «پناهنده» به‌شمار آمده و از حقوق پناهندگی بهره‌ور می‌شوند.