آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری.

(اسم مصدر) [عربی]
[estesmār]
۱. بهره بردن ناعادلانه از حاصل کار دیگران؛ بهره‌کشی.
۲. (سیاسی) استفادۀ ناعادلانۀ کشورهای قوی از منابع اقتصادی کشورهای ضعیف.
۳. بهره گرفتن از چیزی.

بهره کشی

[اِ تِ] (ع مص) میوه خواستن. || میوه چیدن. (غیاث). || از رنج دیگری برخوردن.

استثمار[ع - مص - م] (ئیستیسمار - istismar)میوە کردنەوە، چەوساندنەوە، سەرمایەگوزاری.

استثمار
(ع/مص‌م)
ئەوەچەووسنای. ئەوەچەووسنای، چرووسانەوە، جساندن، چەوەساندن، چەوساندنەوە، چەوسانەوە، چەوسنای، ڕێزاندن، کەلکاژۆ،
بەرخواردن، بەرلێخواردن، بەهرەلێوەرگرتن، ڕەعەمەل هێنان، ڕەنێوهێنان، سوودلێوەرگرتن، وه‌بەرهێنان،

اعطاي نشان , سرمايه گذاري , دادن امتياز , تفويض , مبلغ سرمايه گذاري شده , سرمايه گزارى , بهره بردارى , بهره كشى , انتفاع , بهره‏گيرى , سرمايه گذارى , استثمار

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِثمار/
اسم مصدر:
استثمار
1. استفاده کردن از حاصل (دسترنج) دیگری به روش‌های غیرعادلانه. (بهره‌کشی) کردن.
2. سیاسی: استفاده کردنِ کشوری قوی از منابع اقتصادیِ کشوری ضعیف به گونه‌ای ناعادلانه، که شکلی از آن، خرید ارزان قیمتِ مواد خام و فروش موادِ ساخته شده به بهای گران.
3. قدیم: بهره گرفتن از چیزی.

انگلیسی: (exploitation)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین