آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: استبطاء] [قدیمی] [estebtā] ۱. کاهل شمردن. ۲. درنگ کردن.

(اسم مصدر) [عربی: استبطاء] [قدیمی]
[estebtā]
۱. کاهل شمردن.
۲. درنگ کردن.

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِبطا/
اسم مصدر:
استبطا قدیم
1. درنگ کردن، کُندی.
2. :چون استبطا و (عتاب) امیر از حد بگذشت، حاجب نیز مضطر شد. «(بیهقی)»

فرهنگ بزرگ سخن