آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: استبراء] [estebrā] ۱. (فقه) تخلیۀ کامل ادرار از مثانۀ مردان با فشردن مجرای آن. ۲. (فقه) بازداشتن حیوان حلال‌گوشت از خوردن چیزهای نجس. ۳. برائت خواستن از وام یا عیب و تهمت؛ طلب برائت کردن. ۴. [قدیمی] خودداری از نزدیکی با زن به منظور سپری شدن مدت حیض.

(اسم مصدر) [عربی: استبراء]
[estebrā]
۱. (فقه) تخلیۀ کامل ادرار از مثانۀ مردان با فشردن مجرای آن.
۲. (فقه) بازداشتن حیوان حلال‌گوشت از خوردن چیزهای نجس.
۳. برائت خواستن از وام یا عیب و تهمت؛ طلب برائت کردن.
۴. [قدیمی] خودداری از نزدیکی با زن به منظور سپری شدن مدت حیض.

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِبرا/
صفت:
استبرا قدیم
1. فقه: دفع کردن کاملِ باقیمانده (ادرار) با کشیدن دست بر مجرای آن در مردان. واژه‌های مشتق شده: (استبرا کردن)

فرهنگ بزرگ سخن