آی واژه

(~.) (ص فا.) ۱- ماهر و مسلط و متخصص در صنعتی یا حرفه‌ای. در لفظ عامیانه اوساکار. ۲- کارفرما.

(~.) (ص فا.)

۱- ماهر و مسلط و متخصص در صنعتی یا حرفه‌ای. در لفظ عامیانه اوساکار.

۲- کارفرما.

(اسم، صفت)
[ostādkār]
۱. کسی که عده‌ای را در صنعتی یا حرفه‌ای آموزش می‌دهد.
۲. سرپرست و بزرگ‌تر کارگران در کارگاه صنعتی.

[اُ] (ص مرکب) اُستاکار. ماهر مسلط در صنعت یا حرفه ای :
شاگردپیشگان و خریطه کشان وی
استادکار تیر سپهرند بر زمین.سوزنی.

استادکار
(ا/مر)ئساکار، ئوسا، ئؤسا، ئۆساکار، ئوستا، پسپۆڕ، چەنەزان، سوا، ڤەستا، کارزان، ‏لێزان، وسا، وستا، وەسا، وەساکار، وەستا، هۆسا، هۆستا، هۆستاکار، هۆستە،

ئوسا,ئوستا,هۆستاکار,وسا,وستا,ڤه‌ستا

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/اُستاد/کار/
صفت:
استادکار
1. سرپرستِ یک یا چند کارگرِ ساده در (کارگاه). (کارفرما).
2. ماهر و مسلط و متخصص در صنعتی یا حرفه‌ای. در لفظ عامیانه (اوساکار).

انگلیسی: (workman)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:workman)