آی واژه

(~. دَ) (حامص.) دوانیدن اسب‌ها به موازات هم و سنجش شتاب آن‌ها، مسابقه.

(~. دَ) (حامص.) دوانیدن اسب‌ها به موازات هم و سنجش شتاب آن‌ها، مسابقه.

(حاصل مصدر) (ورزش)
[asbdavāni] دوانیدن چند اسب با هم در میدان مسابقه برای سنجش توانایی آن‌ها و اسب‌سواران.

[اَ دَ] (حامص مرکب) سبق. مسابقه.

شه‌ڕناخێوی,کێ به‌رکێی پرتافێن

[ورزش] Horse racing
مسابقه سرعت در مسیری مشخص که هدف آن تعیین سریع‌ترین اسب و چابک‌سوار آن است
متـ . چابک‌سواری

(~. دَ)

(ح
اسم مصدر:
1. دوانیدن اسب‌ها به موازات هم و سنجش شتاب آن‌ها، مسابقه.

فرهنگ لغت معین

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/اسب/دَوانی/
حاصل مصدر:
اسب‌دوانی ورزش
1. سوار شدن بر (اسب) و دواندن آن با سرعت زیاد برای بردن در (مسابقه) که معمولاً در محوطه‌های ویژه انجام می‌شود.
2. (حوزه ورزش): مسابقه سرعت در مسیری مشخص که هدف آن تعیین سریع‌ترین اسب و چابک‌سوار آن است. (چابک‌سواری).

انگلیسی: (horse racing)

فرهنگ بزرگ سخن
{{یادکرد-فرهنگستان
|مصوب=اسب‌دوانی
| بیگانه =horse racing
|دفتر= دهم
}}

(En:horse racing)