اسبوع
معنی
( اُ ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- هفته.
۲- هفت بار. ج. اسابیع.
جست و جوی دقیق
اسبوع
فرهنگ معین
( اُ ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- هفته.
۲- هفت بار. ج. اسابیع.
۱- هفته.
۲- هفت بار. ج. اسابیع.
اسبوع
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی]
[osbu] هفته.
[osbu] هفته.
اسبوع
فرهنگ دهخدا
[اُ] (ع اِ) هفته. (منتهی الارب). هفت روز متعارفه. ج، اسابیع. (مهذب الاسماء). || هفت بار. (مؤید الفضلاء). طاف بالبیت اسبوعاً؛ هفت بار بر گرد خانه گردید. (منتهی الارب).
اسبوع
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اسبوع[ع - ا] (ئوسبوء - usbû,)هەفتە، حەوتوو، حەوتە.
اسبوع
واژهنامه عربی به فارسی
هفته , هفت روز
اسبوع
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اُسبوع/
اسم:
اسبوع قدیم
1. هفته، هفتبار. مفرد (اسابی).
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اُسبوع/
اسم:
اسبوع قدیم
1. هفته، هفتبار. مفرد (اسابی).
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین