آی واژه

(~.) [ ع - فا. ] (حامص.) توطئه.

(~.) [ ع - فا. ] (حامص.) توطئه.

(حاصل مصدر) [عربی. فارسی] [عامیانه، مجاز]
[asbābčini] ساختن و فراهم کردن دستاویز و بهانه برای گرفتار کردن و به زحمت‌ انداختن کسی؛ فتنه‌انگیزی.

[اَ] (حامص مرکب)(1) تهیهء مقدمات عملی برعلیه کسی. توطئه. و با فعل کردن استعمال شود.
(1) - Machiner.

اسباب چینی
(عف/حامص)پیلان، پیلانگێڕان، پیلان ‏لێگێڕان، پیلانگێڕی، تەگبیرکردن‌دژی‌‏کەسێ، تەونوبەست، سەینوبەین، کەینوبەین، کێشه‌بۆسازکردن بەفێڵ، نەخشەی خراپ بۆ دانان،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/اَسباب/چینی/
حاصل مصدر:
اسباب‌چینی گفتگو
1. مجاز: فراهم کردنِ مقدماتِ توطئه بر ضدِ کسی؛ (دسیسه) کردن. (توطئه).
2. :کارشان در حقیقت اسباب‌چینی و برانگیختن وسایل گوناگون است. «(جمال‌زاده)» واژه‌های مشتق شده: (اسباب چینی کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین