آی واژه

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانه‌ها، افسانه‌های باستان درباره خدایان و پهلوانان.

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانه‌ها، افسانه‌های باستان درباره خدایان و پهلوانان.

(اسم) [عربی، جمعِ اسطورَة]
[asātir] = اسطوره

[اَ] (ع اِ) جِ اِسطار و اسطاره و اسطیر و اسطیره و اسطور و اسطوره. سیوطی در المزهر گوید: اساطیر، جمعی باشد بی واحد. ابوعبیده گوید واحد آن اسطاره است و بعضی دیگر بر آنند که جمع سطر اسطار باشد و جمع اسطار اساطیر. سخنهای پریشان. بیهوده ها. افسانه ها. (از منتهی الارب). || افسانه های باطل. (غیاث اللغات). اباطیل و اکاذیب. احادیث بی سامان. قصه های دروغ :
که اساطیر است و افسانه نژند
نیست تعمیقی و تحقیقی بلند.مولوی.
|| ججِ سطر.

اساطیر[ع - ا] (ئەساتیر - esatîr)ئەفسانە، داستان و حیکایەتی خەیاڵی.

اساطیر
(ع/اج)کۆی (اسطوره): ئەفسانەکان، بەسەرهاتەکان، چیرۆکەکان، چیرۆنکان، چێڕووکان، چیڤانۆکان، حەقایه‌‏تان، حەکایه‌‏تان، حیکایه‌‏تان، خه‌برۆشکان، داستانەکان، دەسانەکان، دەستانەکان، دیرۆکان، ڕووداوانی خەیاڵی، ڕێزکان، سەربردەگەل، سەربوورەکان، سەربەوردان، سەرگوروشتەکان، قەواتیان، کەڤنەشۆپان، نەزیلەکان، هەقایه‌‏تان، هیکایەکان،

ریشه‌ لغت:
گیرش|بهاری|اساتیر
آوایش:
/اَساطیر/
اسم:
اساطیر
1. اسطوره‌ها، جمع (اسطوره).
2. افسانه‌ها، افسانه‌های باستان درباره خدایان و پهلوانان معمولاً دروغ و بی‌اساس.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین