آی واژه

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ استاد؛ استادان.

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ استاد؛ استادان.

(اسم) [عربی: اساتیذ، جمعِ استاد]
[asātid] = استاد

استادان

[اَ] (از ع، ص، اِ) جِ اُستاد. استادان. اَساتیذ. اَساتِذه.

اساتید
(ع/ا/ج)کۆی (استاد): ئوستادان، دەرسداران، سەیدایان، فێرکاران، فێرکەران، فێرمەندان، ماموساگەل، مامۆساگەل، مامۆستایان، مامهۆستەیان، محەللیمان، معەللیم، ویڕاگەل، هەڤۆتکاران،

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اَساتید/
اسم:
اساتید
1. جمع (استاد)، (استادان). (اساتذه).
2. :اساتید ممکن است به بصورت (اَ) - (ساتید) قابل تجزیه باشد؛ و به معنای فروخته شده، فروختن در (زبان معیار باستان) تفهیم می‌شده است.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس