آی واژه

(اِ رِ) (اِ.) آن قسمت از دیوار اطاق یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین باشد.

(اِ رِ) (اِ.) آن قسمت از دیوار اطاق یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین باشد.

(اسم) ‹ازار›
[ezāre] پایین دیوار که از قسمت‌های دیگر متمایز است و آن را با سنگ، آجر، کاشی، یا موزاییک نماسازی می‌کنند.

[اِ رَ] (ع اِ) اِزار. چادر. || مئزر. شلوار و مثل آن. (مؤید الفضلاء).

[اِ رَ / رِ] (اِ)(1) اِزار. ایزار. ایزاره. هزاره. آن قسمت از دیوار اطاق و یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین بود.
(1) - Soubassement.

[اِ رَ] (ع مص) بزیارت برانگیختن کس را. (منتهی الارب). بر زیارت داشتن. (تاج المصادر بیهقی). بزیارت بردن. (مؤید الفضلاء). || بزیارت شدن.

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/اِزارِه/
اسم:
ازاره ساختمان
1. بخش اصلی یا سنگ ستون که بین قرنیز و پایه ستون قرار دارد.
2. قسمت پایین دیوار که متمایز از قسمت بالا باشد و آن را برای زیبایی یا مقاومت بیشتر با سنگ، آجر، سرامیک، و مانند آنها تزیین می‌کنند. (هزاره).
3. آن قسمت از دیوار اتاق یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین باشد.
4. بخشی از پائین دیوار است که معمولاً برای استحکام بیشتر آمودی از سنگ و کاشی دارد

انگلیسی: (plinth)

فرهنگ بزرگ سخن

(En:plinth)

اِزارِه بخش سنگی از دیوار اتاق یا ایوان است که از کف طاقچه تا روی زمین باشد. ارتفاع سنگ ازاره با توجه با ارتفاع برف گیری هر منطقه ، متفاوت در نظر گرفته می شود . بدین منظور ، معمولا هر چه ارتفاع اسمی برف در منطقه بیشتر باشد ، ازاره نیز با ارتفاع بیشتر اجرا می شود ، در برخی مناطق ازاره ۵۰ ، گاهی ۲ سنگ ۲۰، یا ۲ سنگ ۳۰ و .. حتی بیشتر اجرا شده است . در برخی فضاهای داخلی نیز که در ارتباط با عوامل جوی و ... نیستند ، بسته به نوع کاربری ، ارتفاعی ازاره می شود که در معرض آسیب بیشتری است . در منزل جهت حفاظت از ضربه مبلمان و جارو و ... کمترین ارتفاع ۱۰ سانتی متر است (حتی ۸ سانتی متر ) و در فضاهای عمومی مثل اماکن دولتی ، مساجد و زیارتگاه برای حفاظت از کودکان و تکیه گاه مراجعین ، این ارتفاع تا بیش از یک متر هم اجرا شده است .