آی واژه

( اُ ) [ ع. ] (ص.)۱ - منحرف، کج. ۲- کجی.

( اُ ) [ ع. ] (ص.)۱ - منحرف، کج.

۲- کجی.

( اَ ) [ ع. ] (ص.) خردمند، زیرک، دانا.

(صفت) [عربی] [قدیمی]
[arib] عاقل؛ خردمند؛ دانا.

(صفت) ‹اریو، وریب›
[orib]
۱. کج؛ خمیده.
۲. (قید) به‌صورت کج: کمد را اریب گذاشته بود.
⟨ بر (به) اریب: [قدیمی] (قید) به‌صورت مایل و کج: ♦ یک قدم چون رخ ز بالا تا نشیب / یک قدم چون پیل رفته بر اریب (مولوی: مجمع‌الفرس: اریب).

[اَ] (ع ص) خردمند. (صراح) (مهذب الاسماء). بخرد. عاقل. (آنندراج) (کنز اللغات). زیرک. دانا. (وطواط) (آنندراج). اَرِب. ج، ارباء. (مهذب الاسماء): ادیبی اریب.

[اُ](1) (ص)(2) محرف. (جهانگیری) (برهان). کج. منحرف. قیقاج (بترکی). (برهان). اُریف. اریو. (رشیدی). وریب و این اریب اصل کلمهء مُورب عرب است، یا هر دو زبان این کلمه را داشته اند و مؤلف غیاث اللغات گوید: این [ کلمه ] امالهء وراب است بعد ابدال واو بهمزه :
سر بتاب از حسد و گفتهء پر مکر و دروغ
چرب کن مغز و مخر جامهء پرکوس و اریب.
ناصرخسرو.
|| (اِ) کجی. کج رفتن. (غیاث) :
یک قدم چون رُخ ز بالا تا نشیب
یک قدم چون پیل رفته در اریب.مولوی.
(1) - بیاء مجهول.
(2) - Oblique.

اریب[ص] (ئەریب - erîb)کەچ، خوار، چەماوە.

اریب
(اَریب - ص)ئاقڵ، ئاگا، زانا، ژێر، شارەزا، کارامە، وریا،

به‌ره‌ولا,پێچه‌ڵپاچ,پێچه‌ڵپێچ,تیلاوتیل,چه‌فتور,چه‌فتول,خواره‌که‌وپێچه‌که‌,دۆلکان,شه‌ت,شه‌توور,شه‌فت,شه‌فتوور,شه‌فتوول,فاچه‌ڵ فیچ,قیرقاج,قیرقاچ,قیروقاج,قیروقاچ,قیله‌وقاج,قیله‌وقانج,لاتڕقه‌وچ,لاتڕقه‌وچه‌,لاتڕقه‌وچه‌ڵفاچ,لاولا,لاونیو,کوول

[ریاضی] Biased
ویژگی یک برآوردگر که امید ریاضی آن برابر با مقدار پارامتر مورد برآورد نباشد

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اَریب/
صفت:
اَریب قدیم
1. خردمند، زیرک، دانا، فرزانه. صفت: اُریب
2. کج، کجی، مایل. بصورت کج، بصورت مایل.
3. گفتگو: به دور از اعتدال یا عدل؛ جانبدارانه.
4. اُرِیْب: در (گویش گنابادی) یعنی کج و کولجه. واژه‌های مشتق شده: (به اریب)، (اریب بر)

انگلیسی: (thwartwise)

فرهنگ بزرگ سخن