آی واژه

(اسم) [عربی، جمعِ اَرض] [قدیمی] [arazin] در باور قدما، هفت طبقۀ زمین.

(اسم) [عربی، جمعِ اَرض] [قدیمی]
[arazin] در باور قدما، هفت طبقۀ زمین.

[اَ رَ] (ع اِ) جِ اَرض (در حالت نصب و جرّ).
- ارضین سبع؛ هفت طبقهء زمین.

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اَرضین/
اسم:
ارضین قدیم
1. هفت طبقه زمین در تصور قدما.
2. :(ملیک) سماوات خلاق ارْضین/ به فرمان او هرچه علْویٰ و سفلیٰ. «(منوچهری)»

فرهنگ بزرگ سخن