ارشک
معنی
(اَ رَ) [ په. ] (اِ.)
۱- رشک، غیرت.
۲- حسد، حسادت.
جست و جوی دقیق
ارشک
فرهنگ معین
(اَ رَ) [ په. ] (اِ.)
۱- رشک، غیرت.
۲- حسد، حسادت.
۱- رشک، غیرت.
۲- حسد، حسادت.
ارشک
فرهنگ عمید
(اسم) [پهلوی اشکانی: aršan، مقابلِ زن] [قدیمی]
[aršak] مرد؛ نرینه.
[aršak] مرد؛ نرینه.
ارشک
فرهنگ عمید
(اسم) [قدیمی]
[arašk]
۱. رشک؛ حسد.
۲. غیرت.
[arašk]
۱. رشک؛ حسد.
۲. غیرت.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ رَ] (اِ) رشک. حسد. (برهان قاطع) (جهانگیری).
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (پارسی باستان و پهلوی اشکانی، اِ) از مادهء اَرشَن به معنی مرد و نر در مقابل زن. (یشتها تألیف پورداود ج 2 ص 226). و آن نام بسیاری از ایرانیان قدیم بوده است. رجوع به ارشک در ذیل شود.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) ارزاس. والی مملکتی در جوار آبیسارِس بزمان اسکندر. آنگاه که اسکندر بهند سفر میکرد در کنار رود آسِه زین هفِس تیون را بساخت. در خلال این احوال ارزاس (ارشک) مزبور با برادر و سرداران عمدهء آبیسارس پادشاه آن ناحیت وارد شهر شده هدایای گرانبها و نفیس از طرف او آورده گفت که خود پادشاه میخواست بیاید و بپای اسکندر بیفتد، ولی بیماری مانع شد. فرستادگان اسکندر هم قول او را تأیید کردند و اسکندر از این اظهارات خشنود گشت و آبیسارس را بپادشاهی ابقاء کرده ارشک را گماشت که نزد او بماند. (ایران باستان ص 1818، 1819).
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) پسر بزرگتر داریوش دوم هخامنشی که پس از جلوس بتخت سلطنت به اردشیر موسوم گردید. رجوع به ایران باستان ص 961 و 962 و 990 و 992 و اردشیر دوم شود.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) اَرزاسِس. اسکندر وی را بجای ساتی بَرزَن والی آرتاکوان(1) کرد. (ایران باستان ص 1654).
(1) - ظ. مصحف اردکان.
(1) - ظ. مصحف اردکان.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) اشک. آرزاکس(1). مؤسس خاندان اشکانیان یا پارتیان (250-248 ق. م.) و هریک از پادشاهان این سلسله نام او را عنوان و لقب خویش قرار داده اند. رجوع به اشک و اشکانیان و ارشک بزرگ و ایران باستان ص 2073 و 2165 و 2197 و 2199 و 2200 و 2203 و 2206 و 2076 و 2233 و 2598 شود.
(1) - Arsace.
(1) - Arsace.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) پسر آتیابئوشنه. بر روی مهری از آثار عهد هخامنشی نام او نوشته شده. (ایران باستان ص 1616).
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) پسر ارشد وال ارشک پادشاه ارمنستان. (ایران باستان ص 2586).
ارشک
فرهنگ دهخدا
[اَ شَ] (اِخ) پسر خسرو سوم، پادشاه ارمنستان روم. رجوع به ایران باستان ص2621 شود.
ارشک
فرهنگ دهخدا
[] (اِخ) قریه ای از توابع سمنان و دارای معدن سرب است.
ارشک
فرهنگ نامها
[پسر] همان اشک است که سرسلسله و مؤسس خاندان اشکانی میباشد که بعدها آن (اشک) عنوان هر یک از پادشاهان اشکانی قلمداد شد ؛ (در اعلام) نام اردشیر دوم هخامنشی پسر داریوش دوم
ارشک
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
ارشک[ا] (ئەرشەک - erşek)بەغیلی، حەسودی.
ارشک
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
ارشک
(اَرَشک - ا)
حمیت: پیاوهتی، شەرەفپارێزی، غیرهت، گەڕناسی، مێرانی، میرانی، مێرخاسی، نامووسپارێزی، نەوەردی،
حسد: ئاجگێتی، ئارفەری، ئازوەری، ئێرەیی، بهتەماحی، بهتەماعی، بەخێڵی، بەرجلی، بەرچاوتەنگی، بەرچڵی، بەغیلی، بێچەڵمی، پارووبژێری، پارووژمێری، پووردژی، پیسکەیی، پنتییهتی، تواحکاری، تەما، تەماح، تەماحکاری، تەماداری، تەماکاری، تەوا، تەواداری، جڵە، چاڤبرچێتی، چاڤتەنگی، چاڤفرەیی، چاوبرسێتی، چاوپڕنهبوون، چاوپێهەڵێنان، چاوتەنگی، چاوتێرنهبوویی، چاوچنۆکی، چاو لەدوویی، چاو نزاری، چاونزێری، چاونهباری، چاونەزیری، چرووکی، چکودی، چکووسی، چلخووسی، چڵێسی، چنۆکی، چنەچن، چهپخووزی، چهپخووسی، چهتوونی، چەڤتەنگی، چەڵاسی، چەم ئاورایی، چەمبرسێتی، چەمبرسییهتی، چەمتەنگی، چەم تەنگی، چەنچووزی، چەنخووسی، حەسوودی، خنسی، خونکی، دراڤکهتێتی، درژی، دڵبژۆکی، دڵنزمی، دنیانەدڵی، دەزگرتێتی، دەستقووچاوی، دەستگرتێتی، دەستهیشکی، دەسقووچاوی، دەسقووچیاگی، دەسگرتێتی، دەمداچەقێنی، ڕژدی، ڕوژدی، ڕکی، ڕەزیلی، ڕیشۆیی، زوفتی، زێدەخوازی، سایەوشکی، سمنجی، سەربۆری، سەقیلی، شتینی، قارنانی، قاقڕی، قرتنی، قرچۆکی، قرم، قڕنووسی، قڕنیسی، قوڕگدڕیاگی، قهپداگرتن، قهتەری، قەمتەرکراوی، قەمتەری، قیڕسیچمەیی، کنۆژی، کنۆسی، کنووسی، کۆتا وینی، کۆدۆیی، کورتبینی، کۆرنانی، کۆژۆیی، کوڵوونیاڵ، کۆمڕەشی، کوندی، کونۆشی، کۆنەیی، کوێرنانی، کەنسی، گاڤبەری، گزافی، گزاڤی، گووئیشک کەرەوەیی، گووکوڵاندنەوە، گووکوڵێنی، گووکوڵێنەوەیی، گونک ژمێری، گەنووسی، گەوشی، گیانسەختی، گیرایی، گیری، لەچەری، لەگامی، ماسکی، ماڵپارێزی، مچی، مچکەیی، مردارخۆری، موود، مووزری، مووسەنەکی، مەندەمووری، نادانی، نانبژێری، نانتاڵی، نانکۆری، نانکوێری، نەخۆری، نەکەسی، نەکێشی، نەنووکهیشکی، وشکی، وەرەچەمتەنگی، هاڤیژی، هەرزانکڕی، هەسوودی، هەفهەفییهتی، هەڵپە، هەندەیی، هەنگوتکژمێری، هەویاداری،
(اَرَشک - ا)
حمیت: پیاوهتی، شەرەفپارێزی، غیرهت، گەڕناسی، مێرانی، میرانی، مێرخاسی، نامووسپارێزی، نەوەردی،
حسد: ئاجگێتی، ئارفەری، ئازوەری، ئێرەیی، بهتەماحی، بهتەماعی، بەخێڵی، بەرجلی، بەرچاوتەنگی، بەرچڵی، بەغیلی، بێچەڵمی، پارووبژێری، پارووژمێری، پووردژی، پیسکەیی، پنتییهتی، تواحکاری، تەما، تەماح، تەماحکاری، تەماداری، تەماکاری، تەوا، تەواداری، جڵە، چاڤبرچێتی، چاڤتەنگی، چاڤفرەیی، چاوبرسێتی، چاوپڕنهبوون، چاوپێهەڵێنان، چاوتەنگی، چاوتێرنهبوویی، چاوچنۆکی، چاو لەدوویی، چاو نزاری، چاونزێری، چاونهباری، چاونەزیری، چرووکی، چکودی، چکووسی، چلخووسی، چڵێسی، چنۆکی، چنەچن، چهپخووزی، چهپخووسی، چهتوونی، چەڤتەنگی، چەڵاسی، چەم ئاورایی، چەمبرسێتی، چەمبرسییهتی، چەمتەنگی، چەم تەنگی، چەنچووزی، چەنخووسی، حەسوودی، خنسی، خونکی، دراڤکهتێتی، درژی، دڵبژۆکی، دڵنزمی، دنیانەدڵی، دەزگرتێتی، دەستقووچاوی، دەستگرتێتی، دەستهیشکی، دەسقووچاوی، دەسقووچیاگی، دەسگرتێتی، دەمداچەقێنی، ڕژدی، ڕوژدی، ڕکی، ڕەزیلی، ڕیشۆیی، زوفتی، زێدەخوازی، سایەوشکی، سمنجی، سەربۆری، سەقیلی، شتینی، قارنانی، قاقڕی، قرتنی، قرچۆکی، قرم، قڕنووسی، قڕنیسی، قوڕگدڕیاگی، قهپداگرتن، قهتەری، قەمتەرکراوی، قەمتەری، قیڕسیچمەیی، کنۆژی، کنۆسی، کنووسی، کۆتا وینی، کۆدۆیی، کورتبینی، کۆرنانی، کۆژۆیی، کوڵوونیاڵ، کۆمڕەشی، کوندی، کونۆشی، کۆنەیی، کوێرنانی، کەنسی، گاڤبەری، گزافی، گزاڤی، گووئیشک کەرەوەیی، گووکوڵاندنەوە، گووکوڵێنی، گووکوڵێنەوەیی، گونک ژمێری، گەنووسی، گەوشی، گیانسەختی، گیرایی، گیری، لەچەری، لەگامی، ماسکی، ماڵپارێزی، مچی، مچکەیی، مردارخۆری، موود، مووزری، مووسەنەکی، مەندەمووری، نادانی، نانبژێری، نانتاڵی، نانکۆری، نانکوێری، نەخۆری، نەکەسی، نەکێشی، نەنووکهیشکی، وشکی، وەرەچەمتەنگی، هاڤیژی، هەرزانکڕی، هەسوودی، هەفهەفییهتی، هەڵپە، هەندەیی، هەنگوتکژمێری، هەویاداری،
ارشک
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
همراه با ملکه، مکشوف از (نیسا)]]
ریشه لغت:
پهلوی
ویکیپدیا|ارشک
آوایش:
اَرَشک
اسم:
ارشک
1. نام مردانه ایرانی.
2. نخستین پادشاه (اشکانی).
3. :(اشک) یا (اسک) ممکن است برگرفته از نام (اسکیتها) ((سکاها)) باشد.
4. زلال، پاک. راستی، درستی. پاکی، پارسایی. رشک، غیرت. عشق، علاقه. پهلوان، قهرمان. شكاننده، نفوذ كننده. بلندبالا، محترم. ––––
فرهنگ لغت معین
ریشه لغت:
پهلوی
ویکیپدیا|ارشک
آوایش:
اَرَشک
اسم:
ارشک
1. نام مردانه ایرانی.
2. نخستین پادشاه (اشکانی).
3. :(اشک) یا (اسک) ممکن است برگرفته از نام (اسکیتها) ((سکاها)) باشد.
4. زلال، پاک. راستی، درستی. پاکی، پارسایی. رشک، غیرت. عشق، علاقه. پهلوان، قهرمان. شكاننده، نفوذ كننده. بلندبالا، محترم. ––––
فرهنگ لغت معین
ارشک
دانشنامه آزاد ویکی پدیا
اَشک، اَرشَک یا آرشاک (به پهلوانی: 𐭀𐭓𐭔𐭊، ارمنی باستان: Արշակ، پارسی باستان: 𐎠𐎼𐏁𐎣، سریانی: ܐܪܫܟ، یونانی: Ἀρσάκης و لاتین: Arsaces)، نام ارشک یکم، بنیانگذار و نخستین پادشاه دودمان اشکانی در ایران بود که به عنوان فرنام برای تمام شاهان اشکانی بهکار میرفت. پس از مرگ ارشک یکم، تمام پادشاهان شاهنشاهی اشکانی، به استثنای چند پادشاه غاصب و فاقد مشروعیت، خود را بر سکهها و اسناد رسمی با نام «ارشک» خطاب میکردند. همچنین ارشک یا آرشاک (شکل ارمنی این نام)، نام سه تن از پادشاهان دودمان اشکانی ارمنستان نیز بودهاست.