آی واژه

(اسم) [قدیمی] [arze] چیزی که با آن دیوار و سقف را اندود می‌کنند، مانندِ کاهگل و گچ: ♦ پنبه به گوش اندر آ کند ز تو ممدوح / پنبه چه گویم که ارزه ریزد و از ریز (سوزنی: ۵۵ حاشیه).

(اسم) [قدیمی]
[arze] چیزی که با آن دیوار و سقف را اندود می‌کنند، مانندِ کاهگل و گچ: ♦ پنبه به گوش اندر آ کند ز تو ممدوح / پنبه چه گویم که ارزه ریزد و از ریز (سوزنی: ۵۵ حاشیه).

[اَ زَ / زِ] (اِ) کاهگل. (جهانگیری) (برهان). اندود. گلابه. اندایه. خازه. آژند. سیاع. (منتهی الارب). || کِلس. (دهار). گچ. دوغاب. سیم گل. || نام درختی است.(1) (مؤید الفضلاء از شرفنامه) (برهان). درختی است که از او چوب عصا گیرند. بعضی گویند درخت سرو است. (مجمع الفرس) (برهان). و بعضی دیگر گویند درخت صنوبر است و زفت از آن گیرند و بعضی دیگر گویند به این معنی عربی است و بعضی دیگر گفته اند درختی است چلغوزه میوه و بار آن درخت است. (برهان). درخت نار و قیل قسمی از سرو. (مؤید الفضلاء از الغنیه). و نیز در غنیه است در لغت چلغوزه که ارزه بر وزن لرزه صنوبر را گویند و در ادات مذکور است. درختی است که چلغوزه میوهء اوست. (مؤید الفضلاء). درخت ارجن. درخت ارزن. درخت ارژن. ناژو. ناجو. ناجور. (مهذب الاسماء). نوژ. نوژن. صنوبرالصغار. کاج(2). رجوع به ارز شود. || زفت و آن چیزی باشد شبیه بقطران که از درخت صنوبر نر که آنرا ارز گویند بگیرند و صنوبر نر آن است که بر ندهد. (جهانگیری). زفت که از درخت صنوبر گیرند و آن درخت را ارز گویند. (آنندراج). زفت رومی. (تحفهء حکیم مؤمن) :
پنبه به گوش اندر آکند ز تو ممدوح
پنبه چه گویم که ارزه ریزد و ارزیز.سوزنی.
.(کازیمیرسکی)
(1) - Cedre.
(2) - Pin.

[اُ زَ] (ع اِ) یک بنه صنوبر نر یا درخت عرعر. (منتهی الارب). رجوع بمادهء قبل شود.

[اَ زَ] (اِخ) نام کشور اول است. (آنندراج). نخستین کشور از کشورهای هفتگانه. (بندهش، در پنجم بند 8 و در یازدهم بند 3).

ارزه
(ا)زەفت، قوڕەسواغ، گێچ،

[ریاضی] Valuation
تابعی نرده‏ای بر یک میدان که خواصی مشابه خواص قدر مطلق دارد

1. اَرِزَه
2. arezah

ریشه‌شناسی:
3. اوستایی

اسم خاص:
4. اَرِزَهی. (سرزمین‌)های خاوری در انگاره جغرافیایی (ایرانی)ان. در جغرافیای (ایران) (باستان)، زمین به هفت بخش تقسیم می‌شد که خْوَنیرث در میانه آن قرار داشت و شامل ایران نیز می‌شد.

ویکی‌پدیا