آی واژه

(صفت نسبی، منسوب به ارزن) [قدیمی] [arzanin] پخته‌شده با ارزن: نان ارزنین.

(صفت نسبی، منسوب به ارزن) [قدیمی]
[arzanin] پخته‌شده با ارزن: نان ارزنین.

[اَ زَ] (ص نسبی، اِ) منسوب به ارزن. نانی را گویند که از آرد ارزن پخته باشند. (برهان). نان ارزنین. لعیعه :
برآشفته اند از تو ترکان چه گویم
میان سگان در یکی ارزنینی.ناصرخسرو.

ارزنین
(ص‌نسبی)ئەوەندەی نیسکێک، ئێنەومرۆچێوی، بەقه‌ت سەرەدەرزییەک، بەقەو باڵەمێشێک، تۆزقاڵێک، تۆزإنێک، نەختۆکەیەک، نیسکێک، وەقەی باڵەمێشێک،

ریشه‌ لغت:
گیرش|بهاری|ارظنین
آوایش:
/اَرزَنین/
صفت نسبی:
ارزنین قدیم
1. ویژگی آنچه (ارزن) در تهیه آن بکار رفته باشد.
2. :نان گاورسین یا ارزنین. «(اخوینی)»

فرهنگ بزرگ سخن