ارزنین
معنی
(صفت نسبی، منسوب به ارزن) [قدیمی]
[arzanin] پختهشده با ارزن: نان ارزنین.
جست و جوی دقیق
ارزنین
فرهنگ عمید
(صفت نسبی، منسوب به ارزن) [قدیمی]
[arzanin] پختهشده با ارزن: نان ارزنین.
[arzanin] پختهشده با ارزن: نان ارزنین.
ارزنین
فرهنگ دهخدا
[اَ زَ] (ص نسبی، اِ) منسوب به ارزن. نانی را گویند که از آرد ارزن پخته باشند. (برهان). نان ارزنین. لعیعه :
برآشفته اند از تو ترکان چه گویم
میان سگان در یکی ارزنینی.ناصرخسرو.
برآشفته اند از تو ترکان چه گویم
میان سگان در یکی ارزنینی.ناصرخسرو.
ارزنین
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
ارزنین
(صنسبی)ئەوەندەی نیسکێک، ئێنەومرۆچێوی، بەقهت سەرەدەرزییەک، بەقەو باڵەمێشێک، تۆزقاڵێک، تۆزإنێک، نەختۆکەیەک، نیسکێک، وەقەی باڵەمێشێک،
(صنسبی)ئەوەندەی نیسکێک، ئێنەومرۆچێوی، بەقهت سەرەدەرزییەک، بەقەو باڵەمێشێک، تۆزقاڵێک، تۆزإنێک، نەختۆکەیەک، نیسکێک، وەقەی باڵەمێشێک،
ارزنین
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
گیرش|بهاری|ارظنین
آوایش:
/اَرزَنین/
صفت نسبی:
ارزنین قدیم
1. ویژگی آنچه (ارزن) در تهیه آن بکار رفته باشد.
2. :نان گاورسین یا ارزنین. «(اخوینی)»
فرهنگ بزرگ سخن
گیرش|بهاری|ارظنین
آوایش:
/اَرزَنین/
صفت نسبی:
ارزنین قدیم
1. ویژگی آنچه (ارزن) در تهیه آن بکار رفته باشد.
2. :نان گاورسین یا ارزنین. «(اخوینی)»
فرهنگ بزرگ سخن