آی واژه

(اُ یا اَ بِ هِ) (اِ.) ۱- نام یکی از امشاسپندان. ۲- دومین ماه از سال خورشیدی. ۳- سومین روز از هر ماه شمسی ایرانی.

(اُ یا اَ بِ هِ) (اِ.)

۱- نام یکی از امشاسپندان.

۲- دومین ماه از سال خورشیدی.

۳- سومین روز از هر ماه شمسی ایرانی.

(اسم)
[ordibehešt]
۱. ماه دوم از سال خورشیدی؛ ماه دوم بهار.
۲. [قدیمی] روز سوم از هر ماه خورشیدی؛ اردیبهشت‌روز.
۳. [قدیمی] در آیین زردشتی، یکی از امشاسپندان که در جهان مینوی نمایندۀ پاکی و تقدس و در جهان خاکی نگهبان آتش و موکل بر اردیبهشت‌روز است: ♦ اردیبهشت‌روز است ای ماه دلستان / امروز چون بهشت برین است بوستان (مسعودسعد: ۵۴۵).

اردیبهشت
(ا/مر)
بهترین‌پاکی‎وراستی: باشترین پاکی‏و ڕاستی،
ماەدوم‎سال: بانەمەڕ، تێرەخوەر، خاڵبەڵەک، گوڵان، مەهی گوڵان،

بانه‌مه‌ڕ,گولان,گوڵان

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اُردِیبهشت/
اسم خاص:
اردیبهشت گاه‌شماری
1. (اردیبهشت ماه) دومین ماه سال شمسی، و اصطلاحی بسیار باستانی که به زبانی غیر (هند و اروپایی) تعلق دارد.
2. :اردیبهشت ممکن است تصحیف شده اصطلاح کهن‌تری به صورت (اردوبی‌هیش‌دی) باشد.

اُردیبِهِشت (در فارسی افغانستان: ثَور) دومین ماه سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی و دومین ماه فصل بهار است. این ماه ۳۱ روز دارد و از روز سی‌ودوم سال آغاز شده و در روز شصت‌ودوم سال پایان می‌یابد. برج فلکی اردیبهشت‌ماه برج ثور (گاو) است که دومین برج فلکی از دائرةالبروج است. نماد برج اردیبهشت، گاو نر نامیده می‌شود. عنصر این برج خاک است. در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه دوم گاه‌شماری اوستایی نو برگرفته شده است. در گاه‌شماری زرتشتی سومین روز هر برج نیز "اردیبهشت‌روز" نام دارد و در اردیبهشت‌روز از اردیبهشت‌ماه، جشن اردیبهشتگان برگزار می‌شود. ایزد این ماه امشاسپنداَشَه‌وَهیشتَه است. اردیبهشت، در اسطوره‌های ایرانی و زرتشتی، دومین امشاسپند و نگهبان زمین است و فروزه‌ای از قانون هورمزدی و برپاکنندهٔ نظم در زمین و هستی است. همچنین اردیبهشت به ماه عاشقان و وصال عاشقان معروف است.