ارتفاع یاب
معنی
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] (فیزیک)
[ertefāyāb] وسیلهای دارای دوربین برای اندازه گرفتن زوایای افق یا فاصلههای سمتالرٲسی ستارگان.
جست و جوی دقیق
ارتفاع یاب
فرهنگ عمید
(اسم، صفت فاعلی) [عربی. فارسی] (فیزیک)
[ertefāyāb] وسیلهای دارای دوربین برای اندازه گرفتن زوایای افق یا فاصلههای سمتالرٲسی ستارگان.
[ertefāyāb] وسیلهای دارای دوربین برای اندازه گرفتن زوایای افق یا فاصلههای سمتالرٲسی ستارگان.
ارتفاع یاب
فرهنگ دهخدا
[اِ تِ] (اِ مرکب)(1) سدس فخری. آلتی که بدان فاصلهء زاویهء ستارگان و ارتفاع آن را بر فراز افق اندازه کنند و ابوحامد محمود خجندی مهندس ایرانی این آلت را برای فخرالدولهء دیلمی نخستین بار وضع کرد. || و امروز تئودولیت(2) را نیز ارتفاع یاب گویند.
(1) - Sextant. و ترجمهء آن به طول یاب غلط است (2) - Theodolite.
(1) - Sextant. و ترجمهء آن به طول یاب غلط است (2) - Theodolite.
ارتفاع یاب
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
ارتفاع یاب
(عف/افا)بەرزیپێو، ئامرازی پێوانی بەرزیی شوێنێکی زەوی لەسەر ڕێکی دەریاوە، هەوراز پێو،
(عف/افا)بەرزیپێو، ئامرازی پێوانی بەرزیی شوێنێکی زەوی لەسەر ڕێکی دەریاوە، هەوراز پێو،
ارتفاع یاب
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اِرتِفاع/یاب/
صفت:
ارتفاعیاب فیزیک
1. اسبابی که با آن، (ارتفاع) یک نقطه از زمین را تا سطح دریای آزاد اندازه میگیرند. (ارتفاع سنج).
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/اِرتِفاع/یاب/
صفت:
ارتفاعیاب فیزیک
1. اسبابی که با آن، (ارتفاع) یک نقطه از زمین را تا سطح دریای آزاد اندازه میگیرند. (ارتفاع سنج).
فرهنگ بزرگ سخن