آی واژه

(اَ تِ) (اِ.) نیروهای نظامی یک کشور.

(اَ تِ) (اِ.) نیروهای نظامی یک کشور.

(اسم) (نظامی)
[arteš]
۱. مجموع نیروهای نظامی یک کشور.
۲. بخشی از نیروی نظامی بعضی از کشورها.

[اَ تِ] (اِ) لغتی که در این ایام به مجموع سپاهیان مملکت داده اند(1). رجوع به ارتشتار و ارتیشدار شود.
(1) - و این کلمه جزئی از کلمهء «ارتیشدار» لغت نامه هاست بمعنی سپاهی و لشکری که در اصل از «ارتشتار» پهلوی است بمعنی سپاهی و مسعودی ارتشتاران سالار را بمعنی فرماندهء سپاه، یاد کرده است.

[اَ تَ] (اِخ) رودیست در جنوب کیماک. (حدود العالم).

ارتش[ا] (ئەرتیش - ertiş)قۆشەن، لەشکر، کۆی سوپاییانی یەک وڵات.

ارتش
(ا)ئاتەش، ئەرتەش، سپا، سوپا، قۆشوون، قۆشەن، لەشکر،

قۆشه‌ن

[علوم نظامی] Army
سازمان نظامی کل یک کشور

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اَرتِش/
اسم:
ارتش نظامی
1. مجموع نیروهای (نظامی) یک کشور. سپاه، لشکر. (آرتش).
2. بخشی یا یکی از نیروهای نظامی بعضی کشورها.
3. برگرفته از (ارتیشتار) فرد متعلق به طبقه (سپاهیان) در زمان (ساسانیان). کهن‌واژه:
4. :ارتش ممکن است در (زبان معیار باستان) به دو بخش اَر - تِش قابل تجزیه باشد ولی (تَش) به زبان لُری قدیم ظاهراً به معنی قبیله بوده است. تَش درویش آدمی به معنی قبیله درویش آدمی.

ایتالیایی: (esercito)
انگلیسی: (army)

ارتش ، سازمان نظامی و مجموعه‌ای متشکل از نیروهای مسلح و قوای نظامی یک کشور است که وظیفه حفاظت از مردم و کشور و مقابله در برابر تهدیدها و تهاجمات خارجی، دفاع و مبارزه با دشمنان و حفاظت از مرزهای زمینی، آب‌های سرزمینی و حریم هوایی و گاه انجام سایر امور نظامی را بر عهده دارد. ارتش‌ها معمولاً از سه نیروی اصلی زمینی، هوایی و دریایی و همچنین سایر نیروهای از جمله نیروی فضایی، تفنگداران دریایی یا گارد ساحلی، پدافند هوایی و غیره تشکیل می‌شوند که همگی تحت فرماندهی یک ستاد مشترک فعالیت می‌کنند. اعضای یک ارتش با یونیفرم نظامی مشخص قابل شناسایی هستند. به عنوان مثال ارتش چین با بیش از دو میلیون پرسنل فعال از بزرگترین ارتش های جهان است که از چهار شاخه نیروی زمینی، نیروی دریایی، نیروی هوایی و نیروی موشکی تشکیل شده است.