آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) روزی گرفتن، روزی یافتن. ۲- (مص م.) روزی دادن.

(اِ تِ) [ ع. ]

۱- (مص ل.) روزی گرفتن، روزی یافتن.

۲- (مص م.) روزی دادن.

(اسم مصدر) [عربی]
[ertezāq] به‌دست آوردن روزی؛ کسب روزی.

[اِ تِ] (ع مص) روزی ستدن. (تاج المصادر بیهقی). روزی بستدَن. (زوزنی). روزی ستاندن. روزی یافتن. (منتهی الارب). روزی جستن و در مثنوی ظاهراً بمعنی متعدّی آمده است :
زانکه میکائیل از کیل اشتقاق
دارد و کیّال شد در ارتزاق.مولوی.
|| مرسوم گرفتن لشکر.

ارتزاق[ع - مص - ل] (ئیرتیزاغ - irtizax)گەڕان بەدوای رزق و رۆزیدا، نان پەیداکردن.

ارتزاق
(ع/مص‌ل)بەدەستهێنانی خواردەمەنی، بەدوای‎ ڕسق‏و ڕۆزی‎یەوه‌بوون، ڕسق‎ئەستاندن، ڕسق ‎خواستن، ڕسق‏‌‌‌وەدەستهێنان، نان پەیداکردن،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِرتِزاق/
اسم مصدر:
ارتزاق
1. روزی بدست آوردن، کسب (روزی)، روزی یافتن، روزی گرفتن. روزی دادن، روزی خوردن.
2. :ارتزاق شما از کجاست؟

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین