ارتاق
معنی
(اُ) [ تر. ] (اِ.) = اورتاق. اورتاغ. ارتق. ارتاغ:
۱- تاجر، بازرگان.
۲- [ مغ. ] شریک، انباز، مصاحب.
جست و جوی دقیق
ارتاق
فرهنگ معین
(اُ) [ تر. ] (اِ.) = اورتاق. اورتاغ. ارتق. ارتاغ:
۱- تاجر، بازرگان.
۲- [ مغ. ] شریک، انباز، مصاحب.
۱- تاجر، بازرگان.
۲- [ مغ. ] شریک، انباز، مصاحب.
ارتاق
فرهنگ عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی]
[ortāq] کسی که با سرمایۀ دیگری تجارت و سوداگری میکرد و در سود او شریک بود.
[ortāq] کسی که با سرمایۀ دیگری تجارت و سوداگری میکرد و در سود او شریک بود.
ارتاق
فرهنگ دهخدا
[اُ] (مغولی، ص، اِ) در لهجهء محاورهء مردم خوارزم بمعنی تاجر است. (آنندراج). اورتاق : از جماعتی که میگویند ما ارتاق میشویم و بالش میگیریم تا سود دهیم. (جهانگشای جوینی). و آنچ بتازگی ارتاق میشوند و در عهد گذشته پیش از جلوس مبارک که ارتاقان معتبر را یرلیغ و پایزه بودی. (جهانگشای جوینی). و چون ارتاقان پیوسته بکسب خود مشغولند هر کس در موضعی که در شمارهء آن آمده باشد... (جهانگشای جوینی). فرمان داد که شریف و وضیع از ارتاقان و اصحاب عمل و شغل با زیردستان پای بیرون فرونکنند. (جهانگشای جوینی). ارتاقی بحضرت او آمد و پانصد بالش سرمایه گرفت. (جهانگشای جوینی). || پیله ور. || شریک. انباز. مصاحب. و ظاهراً ارتاق کسی است که سرمایه از شاهی یا بزرگی می گرفته است و در سود او را شریک می کرده است با شرط بقاء سرمایه. و رجوع به ارتاقی شود.
ارتاق
فرهنگ دهخدا
[ ] (اِخ) کوهی به قراقروم مغولستان. (حبط ج2 ص2).
ارتاق
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
ارتاق
(اُرتاق - تر/ا)
بازرگان، تاجر،
رفیق: ئامبایی، ئاواڵ، ئاوەڵ، براک، برادەر، چیڕ، حەز، حەژ، خۆشەویست، خۆشتڤی، دادۆش(دغل)، دۆست، دووس، دەستبرا(نێر - نێر)، دەستهبرا(نێر - نێر)، دەستەخوشک(مێ-مێ)، دەستەخویشک(مێ- مێ)، رەفیق، رێهەڤ، وەشەسیا، وەلف(صمیمی)، وێست (وێستو نەوێستم هەن)، هاڤال، هاڤڕێ، هاڵا، هامڕا، هاوال، هاوتەک، هاو دەم، هاوڕا، هاوڕێ، هاوقهتار، هاولان(صمیمی)، هاولْف، هاوەڵ، هەتەک، هەڤال، هەڤاڵ، هەڤاڵبەند(قسمخورده)، هەڤبەند(صمیمی)، هەڤڕێ، هەمباز، هەواڵ، یار، یۆر،
شریک: ئاوماڵ، سەدمێر، شریک، شەریک، کاربرا، مووچهبەر، هاوبەش، هاو پشک، هەڤا، هەڤبەحر، هەڤبەش، هەڤبەهر، هەڤبەهرە، هەڤپا، هەڤپار، هەڤپشک، هەڤدار، هەڤکار، هەمپشک،
محبوبه: ئەوین دار، ژن یا کچی خۆشەویست، مەحبووب،
همتا: ئافتا، ئامتا، تا، وەک، هاوتا، هەمبەر،
(اُرتاق - تر/ا)
بازرگان، تاجر،
رفیق: ئامبایی، ئاواڵ، ئاوەڵ، براک، برادەر، چیڕ، حەز، حەژ، خۆشەویست، خۆشتڤی، دادۆش(دغل)، دۆست، دووس، دەستبرا(نێر - نێر)، دەستهبرا(نێر - نێر)، دەستەخوشک(مێ-مێ)، دەستەخویشک(مێ- مێ)، رەفیق، رێهەڤ، وەشەسیا، وەلف(صمیمی)، وێست (وێستو نەوێستم هەن)، هاڤال، هاڤڕێ، هاڵا، هامڕا، هاوال، هاوتەک، هاو دەم، هاوڕا، هاوڕێ، هاوقهتار، هاولان(صمیمی)، هاولْف، هاوەڵ، هەتەک، هەڤال، هەڤاڵ، هەڤاڵبەند(قسمخورده)، هەڤبەند(صمیمی)، هەڤڕێ، هەمباز، هەواڵ، یار، یۆر،
شریک: ئاوماڵ، سەدمێر، شریک، شەریک، کاربرا، مووچهبەر، هاوبەش، هاو پشک، هەڤا، هەڤبەحر، هەڤبەش، هەڤبەهر، هەڤبەهرە، هەڤپا، هەڤپار، هەڤپشک، هەڤدار، هەڤکار، هەمپشک،
محبوبه: ئەوین دار، ژن یا کچی خۆشەویست، مەحبووب،
همتا: ئافتا، ئامتا، تا، وەک، هاوتا، هەمبەر،
ارتاق
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
ترکی
آوایش:
/اُرتاق/
اسم:
ارتاق قدیم
1. آنکه به شرکت با سرمایه دیگری کار کند و در (سود) او را سهیم کند به شرط بقای (سرمایه). تاجر، بازرگان.
2. :تجّار و ارتاقان ... سوداهای بزرگ کرده بودند. «(جوینی)»
3. (مغولی): شریک، انباز، صاحب. مترادفها: (اورتا)، (ارتاغ)، (اورتاغ)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
ترکی
آوایش:
/اُرتاق/
اسم:
ارتاق قدیم
1. آنکه به شرکت با سرمایه دیگری کار کند و در (سود) او را سهیم کند به شرط بقای (سرمایه). تاجر، بازرگان.
2. :تجّار و ارتاقان ... سوداهای بزرگ کرده بودند. «(جوینی)»
3. (مغولی): شریک، انباز، صاحب. مترادفها: (اورتا)، (ارتاغ)، (اورتاغ)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین