اراحت
معنی
(اسم مصدر) [عربی: اراحة] ‹اراحه› [قدیمی]
[erāhat] راحت رساندن؛ آسایش دادن.
جست و جوی دقیق
اراحت
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی: اراحة] ‹اراحه› [قدیمی]
[erāhat] راحت رساندن؛ آسایش دادن.
[erāhat] راحت رساندن؛ آسایش دادن.
اراحت
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِراحت/
اسم مصدر:
اراحت قدیم
1. آسوده کردن؛ آسایش دادن.
2. :استحقاق راحت بلاد و عباد ... از آن کسب کند. «(جوینی)»
فرهنگ بزرگ سخن
عربی
آوایش:
/اِراحت/
اسم مصدر:
اراحت قدیم
1. آسوده کردن؛ آسایش دادن.
2. :استحقاق راحت بلاد و عباد ... از آن کسب کند. «(جوینی)»
فرهنگ بزرگ سخن