آی واژه

(اِ ئِ) [ ع. ارائه ] (مص م.) نمودن، نشان دادن.

(اِ ئِ) [ ع. ارائه ] (مص م.) نمودن، نشان دادن.

(اسم) [فرانسوی: aphasie] ‹آفازیا› (پزشکی)
[āfāzi] اختلال ناشی از ضایعۀ مغزی که در آن شخص مبتلا توانایی سخن گفتن را از دست می‌دهد.

پدیدار کردن؛ نمایاندن؛ پیشکش؛ پیش آوری

[اِ ءَ] (ع مص) نمودن. (غیاث). بنمودن. نشان دادن.
-ارائه دادن و ارائه کردن؛ نمودن. نشان دادن.
- ارائهء طریق؛ راه نمودن. رهبری. راهنمائی. رهنمونی. دلالت.
|| اری الله بفلان؛ بنماید خدای مردم را عذاب و هلاک او را. (منتهی الارب). || شناسانیدن. || بینا کردن.

ارائه
(ع/مص‌م)ئاراستەکردن، ئرمانەی، پێشاندان، پێشکەشکردن، خستنەبەرچاو، خستنەڕوو، دەر خستن، ڕانان، نواندن، نیشاندان، نیشانداێ، وسناێ،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِرائه/
اسم مصدر:
ارائه
1. نشان دادن؛ در معرض دید قرار دادن. طرح کردن. عرضه کردن. نشان دادن. نمودن. دادن.
2. :پس از ارائه قبوض ... ایشان را به مریضخانه ... بردند. «(اقبال لاهوری)» واژه‌های مشتق شده: (ارائه دادن)، (ارائه کردن)، (ارائه طریق)، (ارائه چک)

انگلیسی:ت|en|presentation
فرانسوی:ت|fr|présentation , ت|fr|exposé
ایتالیایی: (esibizione)
انگلیسی: (showing)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین