اذناب
معنی
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذَنَب.
۱- دمها، دنبالها.
۲- بندگان، کنیزکان.
جست و جوی دقیق
اذناب
فرهنگ معین
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذَنَب.
۱- دمها، دنبالها.
۲- بندگان، کنیزکان.
۱- دمها، دنبالها.
۲- بندگان، کنیزکان.
اذناب
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی، جمعِ ذَنَب] [قدیمی]
[aznāb]
۱. افراد فرودست.
۲. اطراف؛ کنارهها.
۳. بندگان؛ خادمان.
[aznāb]
۱. افراد فرودست.
۲. اطراف؛ کنارهها.
۳. بندگان؛ خادمان.
اذناب
فرهنگ دهخدا
[اِ] (ع مص) گناه کردن. (تاج المصادر بیهقی).
اذناب
فرهنگ دهخدا
[اَ] (ع اِ) جِ ذَنَب. دُمها. دنبالها. || اذناب ناس؛ مردم کم پایه. مردمان حقیر. اسافل ناس. عوام الناس. ذنبات. اتباع. سَفَلهء مردم. مقابل نواصی قوم: امیرالمؤمنین اعزازها ارزانی داشتی... تا... بمدینه السلام رویم و غضاضتی که جاه خلافت را میباشد از گروهی اذناب... دور کنیم. (تاریخ بیهقی). این خداوند بسیار اذناب را بتخت خود راه داده است و گستاخ کرده. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 148). و خللی به اوساط و اذناب و اطراف و حواشی آن راه نتوانست یافت. (کلیله و دمنه). مهتران... قصد زیردستان و اذناب در مذهب سیادت محظور شناسند. (کلیله و دمنه). اذناب و اتباع قوم ازین سخن سر باززدند. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 149). فتنهء اذناب و ارباب عیث و فساد به آخر رسید. (ترجمهء تاریخ یمینی نسخهء خطی). || بندگان و کنیزکان و لواحق. (غیاث اللغات). حواشی و خدم: اذناب حشم و اتباع خدم را به تسبیب بر سر عمال کرد تا به اِرهاق هرچه تمامتر و شنیع تر مالهای بسیار از ایشان حاصل کردند. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 364). چون رحل و ثقل او روان شد اوباش و اراذل قوم دست تعدی و تطاول به اذناب حشم او دراز کردند. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 207). کافر راه مطاولت در محاربت و مصاولت پیش گرفت تا اذناب لشکر و رجالهء حشم او که بر عقب می آمدند برسند. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 245). || سپس روندگان.
اذناب
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اذناب[ع - ا] (ئەزناب - eznab)کلک، دەست و پێوەندو خوڵامان.
اذناب
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اذناب
(اَذناب - ع/ا/ج)
بەندەکان، دەستوپەیوەند، دەستەودایرە، دەسەوبەسە، دەسەودایرە، ژێردەستان،
بوچکەگەل، تەرییەکان، جووچکەگەل، دمگەل، دوڤەکان، دومگەل، دووەکان، دووڤەکان، دووڤْکەکان، دەڤیکان، دەوەکان، دیفان، دیڤان، قاچکان، قلیچکەکان، قنیچکەکان، کاچکان(کوتاهو بیمو)، کلکان، کلکەکان، کورییەکان،
پەیڕۆیان، پەیڕەوان، پێڕەوان، دواکەوتەکان، دەوروبەر، ژێرچەمان، شۆنەڕایان، شوێنکەوتووان، مریدان، ملهتان،
(اَذناب - ع/ا/ج)
بەندەکان، دەستوپەیوەند، دەستەودایرە، دەسەوبەسە، دەسەودایرە، ژێردەستان،
بوچکەگەل، تەرییەکان، جووچکەگەل، دمگەل، دوڤەکان، دومگەل، دووەکان، دووڤەکان، دووڤْکەکان، دەڤیکان، دەوەکان، دیفان، دیڤان، قاچکان، قلیچکەکان، قنیچکەکان، کاچکان(کوتاهو بیمو)، کلکان، کلکەکان، کورییەکان،
پەیڕۆیان، پەیڕەوان، پێڕەوان، دواکەوتەکان، دەوروبەر، ژێرچەمان، شۆنەڕایان، شوێنکەوتووان، مریدان، ملهتان،
اذناب
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَذناب/
اسم مرکب:
اذناب قدیم
1. زیردستان، کنیزان، بندگان. جمع ذَنَب.
2. دُمها، دنبالها. گوشه و کنار، اطراف.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اَذناب/
اسم مرکب:
اذناب قدیم
1. زیردستان، کنیزان، بندگان. جمع ذَنَب.
2. دُمها، دنبالها. گوشه و کنار، اطراف.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین