آی واژه

(اسم) [عربی] [قدیمی] [axmas] قسمتی از کف پا، بین پنجه و پاشنه، که به زمین نمی‌رسد.

(اسم) [عربی] [قدیمی]
[axmas] قسمتی از کف پا، بین پنجه و پاشنه، که به زمین نمی‌رسد.

[اَ مَ] (ع ص، اِ) باریکی کف پا. باریکی کف پای که بزمین نرسد. میان پای و کف پائی که بر زمین نیاید. آنجا از زیر قدم که بر زمین ننشیند. میان کف پا که با زمین ملحق نشود. || آنکه ته پایش بزمین نرسد. (مهذب الاسماء). ج، اخامص. || باریک میان. (مؤید الفضلاء). || افراخته پای. || مقابل حدبه. گودی. شیب. نشیب.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَخمَص/
اسم:
اخمص قدیم
1. گودی کف پا.
2. :از موی سر تا اخمصِ قدمِ او همه به هستی (خدای) اقرار دهد. «(عطار نیشابوری)»

فرهنگ بزرگ سخن