اخراج
معنی
( اِ) [ ع. ] (مص م.) بیرون کردن، بیرون کشیدن.
برابر فارسی
- اخراج
هممعنا / پادمعنا
- تبعید، دفع، طرد،
- انفصال، پاکسازی، خلع، عزل، منفصل
- تخلیه ≠ ادخال
جست و جوی دقیق
اخراج
فرهنگ معین
( اِ) [ ع. ] (مص م.) بیرون کردن، بیرون کشیدن.
اخراج
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی]
[exrāj]
۱. بیرون کردن کسی از محل کارش.
۲. بیرون کردن.
۳. (صفت) کسی که از جایی بیرون شده باشد؛ اخراجشده.
۴. (اسم) [قدیمی] هزینه؛ خرج.
[exrāj]
۱. بیرون کردن کسی از محل کارش.
۲. بیرون کردن.
۳. (صفت) کسی که از جایی بیرون شده باشد؛ اخراجشده.
۴. (اسم) [قدیمی] هزینه؛ خرج.
اخراج
فرهنگ سره
راندن؛ کنارگزاری؛ بیرون کردن؛ بیرون فرستادن؛ برونکرد
اخراج
فرهنگ دهخدا
[اِ] (ع مص) بیرون کردن. بیرون کشیدن. بیرون آوردن. نقیض ادخال :
دی شوی بینی تو اخراج بهار
لیل گردی بینی ایلاج نهار.مولوی.
وجه بیرون رفتن عقل از سر عاشق مپرس
کرد نافرمانی سلطان ز شهر اخراج شد.
نسبتی.
-اخراج ساختن؛ دفع کردن. رد کردن. بدر کردن.
-اخراج کردن؛ بیرون کردن. دفع کردن. کسی را از شغل و کار خود بازداشتن. طرد کردن. راندن. نفی کردن. تبعید کردن. جلاء وطن.
|| ادا کردن باج را. || شکار کردن شترمرغ ابلق را. || نکاح کردن زنی را سرخ رنگ که سپیدی آن بسیاهی زند. || اخراج راعیه؛ چریدن بعض چراگاه و گذاشتن بعض آنرا. || گذشتن بر کسی سالی که در نیم آن فراخی و در نیم دیگر تنگی بود. || اخراج بلد؛ نفی بلد. تبعید. نزد فارسیان بمعنی برآوردن گناهکاری را از شهری یا دهی و شهری و به دهی فرستادن و یا برآوردن شخص اخراجی یعنی آنکه او را از شهر یا ده برآورده باشند.
|| اخراج دم؛(1) حجامت. خون گرفتن. || اخراج عضوی از بدن؛(2) قطع عضوی از اعضاء. || اخراج براز؛(3) دفع آن. || اخراج البول دفعهً دفعهً؛ ایزاغ. (تاج المصادر بیهقی).
(1) - emission sanguine.
(2) - Exerese.
(3) - Defecation.
دی شوی بینی تو اخراج بهار
لیل گردی بینی ایلاج نهار.مولوی.
وجه بیرون رفتن عقل از سر عاشق مپرس
کرد نافرمانی سلطان ز شهر اخراج شد.
نسبتی.
-اخراج ساختن؛ دفع کردن. رد کردن. بدر کردن.
-اخراج کردن؛ بیرون کردن. دفع کردن. کسی را از شغل و کار خود بازداشتن. طرد کردن. راندن. نفی کردن. تبعید کردن. جلاء وطن.
|| ادا کردن باج را. || شکار کردن شترمرغ ابلق را. || نکاح کردن زنی را سرخ رنگ که سپیدی آن بسیاهی زند. || اخراج راعیه؛ چریدن بعض چراگاه و گذاشتن بعض آنرا. || گذشتن بر کسی سالی که در نیم آن فراخی و در نیم دیگر تنگی بود. || اخراج بلد؛ نفی بلد. تبعید. نزد فارسیان بمعنی برآوردن گناهکاری را از شهری یا دهی و شهری و به دهی فرستادن و یا برآوردن شخص اخراجی یعنی آنکه او را از شهر یا ده برآورده باشند.
|| اخراج دم؛(1) حجامت. خون گرفتن. || اخراج عضوی از بدن؛(2) قطع عضوی از اعضاء. || اخراج براز؛(3) دفع آن. || اخراج البول دفعهً دفعهً؛ ایزاغ. (تاج المصادر بیهقی).
(1) - emission sanguine.
(2) - Exerese.
(3) - Defecation.
اخراج
فرهنگ دهخدا
[اَ] (ع اِ) جِ خرج.
اخراج
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اخراج[ع - مص - م] (ئیخراج - ixrac)دەرکردن.
اخراج
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اخراج
(اِخراج - ع/مصم)
بەرپڕنەی، بەرکەردەی، تڕۆکردن، تەرکەوڵاتکردن، تێڕاخوڕین، چێوراندن، چفاندن، خشا، دوورخستنەوە، دەرکردن، دەسپێوەنان، ڕادان، ڕاکرن، ڕاونان، ڕاونیان، ڕاونیای، ڕاونیای، ڕهپاڵنان، رهتاندن، رهتانن، رهتکردن، رەد، رەداندن، رەڤاندن، ڕەواندن، ژخۆدانین، شاربەدەرکردن، ڤەدیکرن، قەڵتاندن، کردنەدەرەوە، لەخۆدوورخستنەوە، لەخۆدوورکردن، لەخۆدوورکردنەوە، لەخۆکردنەوە، ولکرن، وەدەرنان، هەسربیایش،
ئیخراج، بێکارکردن، جوابدان، جوابدانەوە، جوابکردن، جواودان، جەلیاندن، چەنەوسەی، دەرکردن، کار لێ ئەستاندنەوە، لەسەرکاردەرکردن، لەسەرکارلابردن، لەسەرکارلادان، لەسەرکاروەلابردن، لەکاردەرکردن، لێخستن،
ئینانەدەر، بەرەسکردن، پەرخاندن، جەلیاندن، دەرکێشان، دەرهێنان، دەرێنان، ڤەکێش، کڕانتش، کڕونتش، کرێشەیش، کەندن، کەنن، کێشان، کێشانەدەر، کێشانەوە، لەکالان دەر هێنان، ورکەنە، وەکەردەش، هلکێشان، هۆرکەنیەی، هۆرکێشنای، هەڵکشاندن، هەڵکەندن، هەڵکشانن، هەڵکێشان، هەڵکێشاندن، هەڵکێشانن، هەڵکێشیان،
(اِخراج - ع/مصم)
بەرپڕنەی، بەرکەردەی، تڕۆکردن، تەرکەوڵاتکردن، تێڕاخوڕین، چێوراندن، چفاندن، خشا، دوورخستنەوە، دەرکردن، دەسپێوەنان، ڕادان، ڕاکرن، ڕاونان، ڕاونیان، ڕاونیای، ڕاونیای، ڕهپاڵنان، رهتاندن، رهتانن، رهتکردن، رەد، رەداندن، رەڤاندن، ڕەواندن، ژخۆدانین، شاربەدەرکردن، ڤەدیکرن، قەڵتاندن، کردنەدەرەوە، لەخۆدوورخستنەوە، لەخۆدوورکردن، لەخۆدوورکردنەوە، لەخۆکردنەوە، ولکرن، وەدەرنان، هەسربیایش،
ئیخراج، بێکارکردن، جوابدان، جوابدانەوە، جوابکردن، جواودان، جەلیاندن، چەنەوسەی، دەرکردن، کار لێ ئەستاندنەوە، لەسەرکاردەرکردن، لەسەرکارلابردن، لەسەرکارلادان، لەسەرکاروەلابردن، لەکاردەرکردن، لێخستن،
ئینانەدەر، بەرەسکردن، پەرخاندن، جەلیاندن، دەرکێشان، دەرهێنان، دەرێنان، ڤەکێش، کڕانتش، کڕونتش، کرێشەیش، کەندن، کەنن، کێشان، کێشانەدەر، کێشانەوە، لەکالان دەر هێنان، ورکەنە، وەکەردەش، هلکێشان، هۆرکەنیەی، هۆرکێشنای، هەڵکشاندن، هەڵکەندن، هەڵکشانن، هەڵکێشان، هەڵکێشاندن، هەڵکێشانن، هەڵکێشیان،
اخراج
واژهنامه هژار (فارسی به کردی)
ئیخراج
اخراج
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِخراج/
اسم مصدر:
اخراج
1. شغل کسی را از او بازگرفتن.
2. بیرون کردن، بیرون کشیدن، خارج ساختن. صفت:
3. اخراج شده، بیرون کرده شده. واژههای مشتق شده: (اخراجات)، (اخراج شدن)، (اخراج کردن)، (اخراج بلد گشتن)، (اخراج بلد کردن)
ایتالیایی: (espulsione)
انگلیسی: (expulsion)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اِخراج/
اسم مصدر:
اخراج
1. شغل کسی را از او بازگرفتن.
2. بیرون کردن، بیرون کشیدن، خارج ساختن. صفت:
3. اخراج شده، بیرون کرده شده. واژههای مشتق شده: (اخراجات)، (اخراج شدن)، (اخراج کردن)، (اخراج بلد گشتن)، (اخراج بلد کردن)
ایتالیایی: (espulsione)
انگلیسی: (expulsion)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین