اختبار
معنی
(اِ ت ِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خبر گرفتن، خبرجویی.
۲- (مص م.)آزمودن، امتحان کردن.
جست و جوی دقیق
اختبار
فرهنگ معین
(اِ ت ِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خبر گرفتن، خبرجویی.
۲- (مص م.)آزمودن، امتحان کردن.
۱- (مص ل.) خبر گرفتن، خبرجویی.
۲- (مص م.)آزمودن، امتحان کردن.
اختبار
فرهنگ عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[extebār]
۱. آزمون.
۲. آگاهی یافتن.
۳. آزمایش کسی برای شناخت تواناییهای او.
[extebār]
۱. آزمون.
۲. آگاهی یافتن.
۳. آزمایش کسی برای شناخت تواناییهای او.
اختبار
فرهنگ دهخدا
[اِ تِ] (ع مص) آزمودن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). امتحان. (غیاث). آزمایش. تجربت. ابتلاء. استخبار : هرکه بر درگاه پادشاهان بی جریمه ای جفا دیده باشد... پیش از امتحان و اختبار پادشاه را تعجیل نشایست فرمود در فرستادن او بجانب خصم. (کلیله و دمنه). مصحح بشواهد عیان و مسجل بتصدیق اختبار و امتحان. (ترجمهء تاریخ یمینی). بطول اختبار و اعتبار بمزید قربت و رتبت مخصوص گشت. (ترجمهء تاریخ یمینی). || آگاهی بچیزی. (منتهی الارب). خبر گرفتن. (غیاث). آگاهی پس از آزمایش.
- اختبار کردن؛ آزمودن. (زمخشری).
|| جرجانی در تعریفات آرد: اختبار، کاری را گویند که موجب ظهور چیزی باشد یعنی امتحان. اختبار از خداوند تبارک عبارت از ظاهر و آشکار کردن چیزی است که از اسرار خلق خود دانسته است. زیرا علم خدا دو قسم است یکی علم در لوح است که قبل از وجود شی ء میباشد و دوم علمی است بعد از وجود شی ء در مظاهر خلق و این معنی دوم اختبار را بلا هم میگویند.
- اختبار کردن؛ آزمودن. (زمخشری).
|| جرجانی در تعریفات آرد: اختبار، کاری را گویند که موجب ظهور چیزی باشد یعنی امتحان. اختبار از خداوند تبارک عبارت از ظاهر و آشکار کردن چیزی است که از اسرار خلق خود دانسته است. زیرا علم خدا دو قسم است یکی علم در لوح است که قبل از وجود شی ء میباشد و دوم علمی است بعد از وجود شی ء در مظاهر خلق و این معنی دوم اختبار را بلا هم میگویند.
اختبار
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اختبار[ع - مص] (ئیختیبار - ixtibar)تاقیکردنەوە.
اختبار
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اختبار
(اِختِبار - ع/مصم)
امتحانکردن: ئەزمووتن، ئەزموون، ئیمتیحان کردن، ئینتیحامکردن، تاقیکردنەوە، تاقی کەردەی، تاقیمانە، تاقێوەکەردەی، تاقیەوکردن، تهجروبەکردن، تهجرەبەکردن، تهجریبە، جەڕباندن، جەڕبین، چاڤیخوەڕاکرن، دووپێک، دووپێککردن، دەوقاندن، دەویقاندن، زمڕاندن، زموون، زمین، زومڕاندن، ساوکەکردن، سەنگاندن، سەنگانن، کرێشەیش، لبەرچاڤیخوەڕاکرن، لێکدانەوە، هەڵسەنگاندن، هێچاندن،
بکاربردن: بەکاربەردەی، بەکارهێنان، دەکارکردن، کارپێکردن، کەلکلێوەرگرتن، هلهلاندن،
تحملکردن: بەرگرتن، بەرگەگرتن، بەروەستن، تابهێنان، تابشتهێنان، تاقهتگرتن، تاقەگرتەی، تاقهتهێنان، تاملکردن، خۆڕاگرتن، ددان بهجەرگی خۆدا گرتن، ددانبهجەرگیخۆدانان، دڵهەڵگرتن، دەوامهێنان، کانێسکگرتن، کوویشکرن، گوارا کردن، مقاومهتکەردەی، مەهوار، وەرگرتەی، وەرگەگرتن،
سنجیدن: سەنگاندن، سەنگانن، سەنگو سووک، کرێشەیش، لێکدانەوە، هەڵسەنگاندن، هێچاندن،
مشقدادن: بارئاوردەی، بارهاوردن، بار هێنان، تەعلیمدان، تەعلیمدادان، حاملاندن، ڕاهێنان، عاملاندن، فێرەکارکردن، مەشق پێکردن،
ئاگادار بوونەوە، پێزانین، ژێ های بوون،
(اِختِبار - ع/مصم)
امتحانکردن: ئەزمووتن، ئەزموون، ئیمتیحان کردن، ئینتیحامکردن، تاقیکردنەوە، تاقی کەردەی، تاقیمانە، تاقێوەکەردەی، تاقیەوکردن، تهجروبەکردن، تهجرەبەکردن، تهجریبە، جەڕباندن، جەڕبین، چاڤیخوەڕاکرن، دووپێک، دووپێککردن، دەوقاندن، دەویقاندن، زمڕاندن، زموون، زمین، زومڕاندن، ساوکەکردن، سەنگاندن، سەنگانن، کرێشەیش، لبەرچاڤیخوەڕاکرن، لێکدانەوە، هەڵسەنگاندن، هێچاندن،
بکاربردن: بەکاربەردەی، بەکارهێنان، دەکارکردن، کارپێکردن، کەلکلێوەرگرتن، هلهلاندن،
تحملکردن: بەرگرتن، بەرگەگرتن، بەروەستن، تابهێنان، تابشتهێنان، تاقهتگرتن، تاقەگرتەی، تاقهتهێنان، تاملکردن، خۆڕاگرتن، ددان بهجەرگی خۆدا گرتن، ددانبهجەرگیخۆدانان، دڵهەڵگرتن، دەوامهێنان، کانێسکگرتن، کوویشکرن، گوارا کردن، مقاومهتکەردەی، مەهوار، وەرگرتەی، وەرگەگرتن،
سنجیدن: سەنگاندن، سەنگانن، سەنگو سووک، کرێشەیش، لێکدانەوە، هەڵسەنگاندن، هێچاندن،
مشقدادن: بارئاوردەی، بارهاوردن، بار هێنان، تەعلیمدان، تەعلیمدادان، حاملاندن، ڕاهێنان، عاملاندن، فێرەکارکردن، مەشق پێکردن،
ئاگادار بوونەوە، پێزانین، ژێ های بوون،
اختبار
واژهنامه عربی به فارسی
شنوايي , قدرت استماع , استماع , ازمايش هنرپيشه , سامعه , امتحان , ازمايش کردن , چيز عجيب , مسخره کردن , شوخي , پرسش و ازمون , ازمون , ازمايش , امتحان کردن , محک , معيار , محک زدن , ازمودن کردن
اختبار
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِختِبار/
اسم مصدر:
اختبار حقوق
1. (حقوق): امتحان از وکلای دادگستری.
2. (قدیم): آزمون، امتحان. شناخت، آگاهی. اطلاع یافتن. خبر گرفتن، خبرجویی.
3. (تصوف): امتحان (الاهی) برای معلوم شدن درجه (صدق) بنده.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
عربی
آوایش:
/اِختِبار/
اسم مصدر:
اختبار حقوق
1. (حقوق): امتحان از وکلای دادگستری.
2. (قدیم): آزمون، امتحان. شناخت، آگاهی. اطلاع یافتن. خبر گرفتن، خبرجویی.
3. (تصوف): امتحان (الاهی) برای معلوم شدن درجه (صدق) بنده.
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین