آی واژه

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] [ehmerār] سرخ شدن؛ سرخی.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[ehmerār] سرخ شدن؛ سرخی.

[اِ مِ] (ع مص) سرخ گردیدن. (منتهی الارب). سرخ شدن. (تاج المصادر). || احمرار بأس؛ سخت شدن عذاب: احمر البأس؛ سخت شد عذاب. (منتهی الارب). || (اِمص) سرخی.

احمرار
(اِحمِرار - ع)
(مص‌م): سووربوونەوە، سوورهەڵگەڕان،
(ص‌نسبی): ‏‏سووراتی، ڕەنگ‏‏سووری، سوورایه‌‏تی، سوورایی، سووری، سووریتی، سووریه‌‏تی، ‏‏سۆەری، ‏سۆراتی، سوەری،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِحمِرار
اسم مصدر:
احمرار قدیم
1. سرخ‌رنگ شدن یا بودن، (سرخی).
2. :.../ نه احمرار باشد نه (اصفرار) باشد. «(منوچهری)»

فرهنگ بزرگ سخن