آی واژه

(اَ حَ قُ) [ ع. ] (ص تف.) سزاوارتر، اولی، صاحب حق تر، راست تر، به سزاتر.

(اَ حَ قُ) [ ع. ] (ص تف.) سزاوارتر، اولی، صاحب حق تر، راست تر، به سزاتر.

(صفت) [عربی: احقّ] [قدیمی]
[ahaq[q]] سزاوارتر؛ شایسته‌تر.

سزاوارتر

[اَ حَق ق] (ع ن تف) سزاوارتر. اولی. صاحب حق تر. راست تر. احری. اقمن. الیق. اجدر. بسزاتر: هذا احق منزل بترک.
احقّالخیل بالرکض المعارُ.
|| (ص) اسبی که سمهای پا برجای سمهای دست گذارد در رفتن و آن عیب است. (منتهی الارب). آنکه پای در جایگاه دست نهد. (تاج المصادر). || اسبی که خوی نکند. (منتهی الارب). اسبی که عرق نکند. (تاج المصادر).

احق[ع - ص] (ئەهەغ - ehex)ڕاستتر، لەسەر هەقتر.

احق
(ع/ص‌تف)بەرهەقتر، ڕاستتر، ڕەواتر، شانتر، شایانتر، شیاوتر، لایەقتر، له‌بارتر، لەسەرهەقتر، لێوەشاوه‌تر،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَحَقُّ/
صفت:
احق قدیم
1. لایق‌تر، سزاوارتر. اولیٰ، صاحب حق‌تر، راست‌تر، بسزا.
2. :بنده حضرت عالی را احق به پول خودتان می‌دانم. «(مجتبی مینوی)»

انگلیسی: (apanage)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:apanage)